wtulona w ciszę
lecz nie ujarzmiona nią
zadziwiona własnymi myślami
lecz nie przerażona nimi
owładnięta spokoju bezmiarem
lecz nie jego biernością
zauroczona chwilą
lecz nie jej bezwolnym przemijaniem
zatopiona w półmroku
lecz nie w czeluściach ciemności
zasłuchana w zegara tykanie
lecz nie próbująca czasu zatrzymać
wplątana w zawiłości trwania
lecz nie przytłoczona życia ciężarem
spolegliwa wobec natury
lecz niepokorna wobec ludzi
Najważniejsze to że jesteś,że jest Twój blog,że jest Siedlisko i że razem to wszystko wzbogaca nasze doznania.Pięknie Dominiko.Nie mam czasu ostatnio ale chwilkę zawsze poświęcę by Twą zieloną stronę oglądać jak najwięcej.Buziaki
Dziękuję Danusiu, kochana jesteś. Buziaki!
JESTEŚ Wobec ludzi niepokorna Choć na co dzień skromna Z natury umiłowaniem Przyrody poszanowaniem
Coś w tym jest, zwłaszcza w drugiej frazie 🙂