"……chodźmy tam, gdzie nas oczy poniosą…….."
a kiedy śnieg zniknie
odsłoni
drogę pola ziemi grudy
szarość
nagie drzewa
kikutów krzewy
lód stopnieje
serce
bić znowu zacznie
popękane
pokruszone
jego części
zrosną się
blizny
nie dostrzeże nikt
prawie nikt
a gdy słońce zaświeci
zakiełkuje
zielenią listków
kwiatów pąkiem
ust czerwienią
szybszym serca biciem
nowe życie
papierówki kwaśnym smakiem
groszku młodego aromatem
patisonów formą wyszukaną
żaby wesołym rechotem
świstunki leśnej świergotem
polnego kamienia krzykiem
liści falujących drżeniem
zamyślonej sosny marzeniem
młodych brzózek niepokojem
lasu głębokim oddechem
błąkającym się w oddali echem
starego dębu spokojem
pąków bezpiecznym pancerzem
dzikiej natury przymierzem
jeziora odchłani głębią
sennych majaków ułudą
naiwności ludzkiej zgubą
nadziei odwiecznym symbolem
skrywanych tajemnic zachwytem
wszystkich odcieni kolorytem
i konika polnego graniem
i młodzieńczych serc kochaniem…
tym jest zieleń